|
Wikliniarstwo
Wikliniarstwo jest
to uprawa na plantacjach wierzby wikliniarskiej oraz zbiór i uszlachetnianie surowca wiklinowego: prętów
i kijów do produkcji plecionkarskiej oraz wyrobu wyplatanych mebli. Oprócz
zastosowania jako surowiec wikliniarski wiklina ma wiele innych
zastosowań: służy za faszynę, używa się
jej też do produkcji celulozy i płyt pilśniowych, a z
kory otrzymuje się garbniki i salicynę (leczniczy glikozyd).
Wiklinę sadzi się też jako rośliny pionierskie przy
zagospodarowywaniu nieużytków i w celu zapobieżenia erozji
gleby; a także w zadrzewieniach
krajobrazu otwartego, w parkach i osiedlach.
Spośród dużej
ilości wierzb krzewiastych na cele plecionkarskie najchętniej
uprawiane są: Salix americana - „amerykanka”, Salix
wiminalis - „konopianka”, Salix purpurea -
„purpurowa”, Salix amygdalina - „migdałowa”.
Wiklinę rozmnaża
się za pomocą zrzezów (sztobrów, sadzonek), to znaczy kawałków
pociętego pędu, które po wysadzeniu do gleby ukorzeniają
się, tworząc nową roślinę.
Wiklina zielona:
świeże pręty jednoroczne, po ścięciu mają
dużą wilgotność i stanowią
surowiec do produkcji wikliny białej lub czerwonej. Wyplata się
też z niej niektóre modele koszy.
Wiklina powietrznie
sucha: nie korowana, uzyskiwana jest przez suszenie wikliny
zielonej. Pręty w trakcie ich suszenia tracą około 50%
swej masy w wyniku utraty wody.
Wiklina czerwona -
gotowana: białe drewno wikliny w czasie jej gotowania, barwi się
na kolor ceglastobrązowy, pod wpływem barwników i kwasu
salicylowego zawartych w korze. Po okorowaniu i wysuszeniu pręty
mają ten kolor w różnych odcieniach, w zależności
od gatunku wikliny.
Wiklina biała -
moczarkowana: produkcja wikliny białej oparta jest na przesłankach
naturalnych. Zielone pręty wstawia się wczesną wiosną
do moczarek (naturalne rozlewiska, stawy lub specjalne przygotowane
baseny z wodą). Gdy uaktywni się miazga twórcza stymulująca
pojawienie się listków można przystąpić do
korowania wikliny. W polskim klimacie następuje to na początku
maja.
Biorąc pod uwagę
istniejące w Polsce sprzyjające warunki klimatyczno-glebowe,
wieloletnie tradycje uprawy wikliny i renesans zainteresowania wyrobami
z surowców naturalnych, konieczne staje się reaktywowanie uprawy,
przetwórstwa oraz produkcji wyrobów plecionkarskich. Jest to
propozycja i szansa dla niektórych rejonów kraju, szczególnie gmin o
dużym bezrobociu
|